14 Mart 2011 Pazartesi

HER YÖNE 90 DK

2010 yılı Mart ayında Faruk Sofuoğlu tarafından kurulan İstanbul Meydan Sahnesi, Seyfi Şahin’in yazdığı, Ahmet Saraçoğlu’nun yönettiği, Ahmet Çevik, Aylin Kabasakal, Deniz Oral, Fulden Akyürek, Şule Cengiz ve Veysel Diker’in rol aldığı “HER YÖNE 90 DK” adlı komediyle Antalyalı izleyicilere unutulmaz bir gece yaşattı. İstanbul Meydan Sahnesi oyuncuları, tamamı komedi olan “Her Yöne 90 Dakika” dakika adlı iki perdeli oyunu Atatürk Kültür Merkezi Salonu’nda sergiledi. Popüler kültürün getirdiği yozlaşmanın traji-komik olaylarla, güldürü tarzında anlatıldığı oyun verdiği toplumsal mesajlarla da dikkat çekti. Biletleri günler öncesinden tükenen eseri izlemeye gelenlerin fazla olması Atatürk Kültür Merkezi (AKM)'nde adeta izdiham yarattı. Salonda yer kalmadığı için izleyicilerin bir kısmı sandalyelerle koridorlara oturdu. 817 kişilik salonda 900 kişi oyunu izledi. Ünlü oyuncular kahkahaya boğdu Televizyondan tanınan ünlü oyuncular “Olacak O Kadar”dan Ahmet Çevik, “Cennet Mahallesi”nden Ahmet Kabasakal, “Papatyam”dan Deniz Oral, “Cümbür Cemaat Aile”den Fulden Akyürek (Sapancalı), “Zerda” Şule Cengiz ve “Avrupa Yakası’ndan (Tacettin) Veysel Diker’in rol aldığı “Her Yöne 90 Dakika” adlı oyun beğeniyle izlendi. İzleyiciler sahnede Televizyon ekranlarında ilgiyle takip edilen programların mizahi bir dille eleştirildiği oyunda, rol gereği “İzdivaç” programına çıkan Antalyalı iki seyirci, sergiledikleri performansla bol alkış aldı. Birbirinden eğlenceli skeçlerin yer aldığı “Her Yöne 90 dk”, iki saat boyunca Antalyalı sanatseverleri kahkahaya boğdu. Oyunun sonunda Mayıs ayında Konyaaltı Açık Hava Tiyatrosu’nda ikinci kez sahne alacaklarının müjdesini veren ekip dakikalarca ayakta alkışlandı.

ceviz kabuğu...


Elindeki beyaz gülü gösterme

Bir an dinsin kırların hüznü

Bir koparış sevgiye dönmeden

Anlatmaya kalkınca,

Dönmeyen seslerimiz savrulan sessizliğimizdi...

Dönerken bize kavuşan gülüşlerimize

Dudaklarımızda gülüşlerimiz ıslanırken

Kaldırmazken aramızdakı öpüş uzaklığı

Büyüttük uçurumları ayrılıklara...

Aşılamayan, adı anımsanmayan olurken

Radyonun bilinmeyen kanalından gelenin

Doldurması yalnızlığımızı bir gecede...

Özlemini saçlarına yükleyen bir kızın

Saçlarını kestiği bitiş yasında

Taranması bilinmeyen bir yöre için

Başlangıç güzelliği,

Bir teknenin doğuşu kadar...

Deniz tutsaklığında özgürlük çok mu uzakta?

Açıklanmayanı avuturken uçan martılarla

Olanaksıza vurgun şairin dizelerinde,

En güzeli bekleme arayışında,

Öğrenemeyeceği sabrın toyluğunda

Yası sadece yağmurda dinen bu şehrin

Kumlu parke taşlarına

Bırakalım öpüş izlerimizi

Kanıtı olsun, kırılışı sevgisizliğin...

Gözde Gürer-2011

ayrılıklara...

Elindeki beyaz gülü gösterme

Bir an dinsin kırların hüznü

Bir koparış sevgiye dönmeden

Anlatmaya kalkınca,

Dönmeyen seslerimiz savrulan sessizliğimizdi...

Dönerken bize kavuşan gülüşlerimize

Dudaklarımızda gülüşlerimiz ıslanırken

Kaldırmazken aramızdakı öpüş uzaklığı

Büyüttük uçurumları ayrılıklara...

Aşılamayan, adı anımsanmayan olurken

Radyonun bilinmeyen kanalından gelenin

Doldurması yalnızlığımızı bir gecede...

Özlemini saçlarına yükleyen bir kızın

Saçlarını kestiği bitiş yasında

Taranması bilinmeyen bir yöre için

Başlangıç güzelliği,

Bir teknenin doğuşu kadar...

Deniz tutsaklığında özgürlük çok mu uzakta?

Açıklanmayanı avuturken uçan martılarla

Olanaksıza vurgun şairin dizelerinde,

En güzeli bekleme arayışında,

Öğrenemeyeceği sabrın toyluğunda

Yası sadece yağmurda bu şehrin

Kumlu parke taşlarına

Bırakalım öpüş izlerimiz

Kanıtı olsun, kırılışı sevgisizliğin...

Gözde Gürer-2011

HAYATIN İÇİNDEN - 11 MART

Bu sabah, insanlığımdan utanarak ve üzülerek bir haberi okudum. Malumunuz Vakit gazetesi yazarı Hüseyin Üzmez’in 14 yaşındaki bir kızı taciz etmesiyle tutuklanması 2.5 yıl önce gündeme bomba gibi düşmüştü. Dün tahliye edilen yazar, gazetecilere “Allah’a şükürler olsun. Beni bundan sonra gazete ve televizyonlarda bol bol izlersiniz. Allah’a ısmarladık. Gözlerinizden öpüyorum” dedi ve bir anda facebook, internet haber siteleri, forumlar ve twiter bu konuyu tartışmaya açtı ve iki gündür de bu tartışmalar devam ediyor.
Maalesef ki tüm bu çabalar için çok geç! Bizim ülkemizde Hüseyin “Üzmez” ama adalet “Üzer”!
Gelelim benim üzüntüme… Avusturyalı vekil Mölzer, AB Komisyonu’nun yanıtlaması istemiyle Avrupa Parlamentosu Başkanlığı’na verdiği yazılı soru önergesine “Türk tecavüz yayınları” başlığını attı. Mölzer önergesinde, “Türkiye’de televizyon izleyicilerinin üçte biri ‘Fatmagül’ün Suçu Ne?’ adlı tecavüz dizisini takip ediyor. Türk TV yayıncıları gece gündüz erkekler tarafından dövülen, yatağa bağlanan ya da tecavüz edilen şiddet sahnelerini yayınlıyor. Bu programlar sadece şaşılacak derecede yüksek izlenilirlik rakamlarına ulaşmıyor, reklamcılar da bu bağımlılıktan örneğin Fatmagül temalı iç çamaşırlarıyla yararlanıyor. Günümüzde uydular sayesinde (Türksat 3A ve Eutelsat W3A) kanallar dünyada alınabiliyor. ‘Fatmagül’ün Suçu Ne?’ bu nedenle Avrupa’daki hane halkları tarafından da izlenebiliyor” demiş.
Avrupa’nın tokadı bu sefer gerçekten ağır oldu! Bizim koltuk sevdalılarının, iş bilenlerin yapması gerekeni Mölzer’in yapması Türk insanı için unutulmaması gereken bir derstir.
Ne acı ki, ben dünyanın öteki ucundaki bir parlamentere buradan teşekkür etmek zorunda kaldığım bir ülkede yaşıyorum. Türk kadının çığlığını burnumuzun dibindekiler duymuyor ama kilometrelerce ötedeki bir bürokrat bu konuyu gündemine alıyor!
Avusturyalı vekil soru önergesinin devamına da, “Boyun eğen kadın imajı toplumda yaygın. Bir kadına tecavüz edilmişse, kadının provoke ettiği varsayılıyor. Mardin’li genç bir kız, 12 yaşında 27 kişilik bir erkek grubunun tecavüzüne uğramışsa mahkemeler acımıyor. Sanıklar mahkeme öncesi bir gün bile hapiste tutulmadı ve küçük cezalar aldılar” cümlesini ekliyor.

Mölzer’e Mektup

Sayın vekil,
Siz çok önemli konulara değinmişsiniz ama Türkiye’de işler sizin istediğiniz şekilde yürümez. Bizler Osmanlı’dan bu yana “ataerkil” bir toplum oluşumuzla övünen, kadını, çocuğu, eşekleri hatta su damacanasını bile cinsel obje olarak kullanan ve buna “erkektir, nefsi vardır, bu erkeklik göstergesidir” savunmasıyla yaklaşan bir toplumun kadınlarıyız.
Bizim böyle bir olay başımıza geldiğinde söz söyleme hakkımız yoktur, bizim giyinişimiz, duruşumuz, konuşmamız hatta gülüşümüz bile “tahrik unsuru” olarak algılanır. Ülkemizin profesörü bile mikrofon uzatılınca, “dekolte kıyafetleri” tahrik edici unsur kabul eder.
Bizim toplumumuz kadını “insan” olarak görmeyi bırakalı olmuştur bir 300 yıl!
Atasözlerimiz bile bu konulara ışık tutar! Birkaçını paylaşayım sizinle…
-Dişi köpek kuyruk sallamazsa erkek köpek peşine takılmaz
- Kadının saçı uzun olur aklı kısa.
-Beslemeden kadın olmaz, gül ağacından odun.
-Kenarın dilberi nazik de olsa nazenin olamaz.
-Kadının bir aklı, erkeğin dokuz aklı vardır.
-Avrattan vefa, zehirden şifa olmaz
-Avradın kazdığı kuyudan su çıkmaz
Kısacası bizler “at, avrat, silah” denen bir üçlemede, çığlıkları satır aralarında kalmış bir ülkenin kadınlarıyız! Bizim ülkemiz ciddi konuları konuşmayı sevmez, okumaktan hoşlanmaz, düşünmeyi bırakalı ise 30 sene olmuştur. Bizim ülkemizin adı, google istatistiklerinde en çok çocuk pornosu aratan ülkelerin arasına girdi bir zamanlar! Bizleri genleri bir ara “balık” genleriyle karışmış, hafızalarımız da balık hafızasına dönüştü! Bizim ülkemizde bir belediye başkanı “yollar tuzlu, yalayın” derken, başbakan “şiddet abartılıyor” der, adalet sadece “üzer”!
Sayın Mölzer, bu “insani” girişiminiz ve duyarlılığınız için size bir “kadın” olarak müteşekkirim ama kendinizi boşuna yormayın. Biz ‘Muz Cumhuriyeti’nde yaşamaya alıştırıldık! Bizim ülkemizde “adalet” kelimesi sadece parti isimlerinde geçer…
Saygılarımla…