14 Mart 2011 Pazartesi

HAYATIN İÇİNDEN - 7 MART

KADINLAR GÜNÜ KUTLAMALARIMIZ “İNSANLIK AYIBIDIR”
Yarın 8 Mart Dünya Kadınlar Günü…
Ben sizlere bu hafta kadın haklarından, BM kadın konulu istatistiklerden ya da meclisin bu konuyla ilgilenip ilgilenmediğinden bahsetmeyeceğim.
Dünya yarın 8 Mart Kadınlar Günü'nü kutlamaya hazırlanırken, Türkiye'deki kadınlar dünya kadınlarıyla aynı kaderi paylaşıyor ve hala dayak yiyor, tecavüze uğruyor.
Kadınlar Günü "Şiddet, dayak, evden kovma, yaralama, zorla cinsel ilişkiye girme (fiziksel şiddet), hakaret, küfür, kadını aşağılayan, üzen her türlü söz, davranış, korku oluşturma (duygusal şiddet), parasının zorla elinizden alınması, eşyalarına zarar verilmesi (ekonomik şiddet) şeklinde görülebilir."
Gelişmiş veya az gelişmiş olsun, bu ülkelerde yerini koruyan ve yükselişini sürdüren tek konu kadına yönelik şiddet… İnsan yanlışlarını kusurlarını çeşitli yollarla örter/örtmeye çalışır. Bunlar genellikle şirin örtülerdir.
“Kadınlar Günü”, kadınlar üzerinde yoğun olarak uygulanan şiddeti, kadınların bir kenara itilmişliğini, uğradıkları haksızlıkları, her türlü baskıyı örten şirin bir örtü olmamalıdır.
Senede bir gün sergilenen böyle bir güzelleme, yılın geri kalan 364 günü, kadınların yaşadığı acıları, zulümleri, işkenceleri, tecavüzleri, haksızlıkları bir kenara itmemelidir.
Kadına yönelik işkence, dayak, psikolojik şiddet, tecavüz, aşağılama ve hakaretler sona ermeden, sona erdirmek için gerekli çağdaş adımlar atılmadan, bir demet çiçekle kutlanacak yapmacık günleri kabul etmiyorum. Son derece sahte kutlamalar yapılan "Dünya Kadınlar Günü" kadınların sosyal ve hukuki hakları açısından bilinçlendirildiği bir gün olmalıdır.
Ben bu tür kandırmacalara kanmayan, tersine bu yapmacık günlerin sorunların çözüm yollarını tıkadığını düşünen biri olarak mücadelemi yıllardır veriyorum. Kadınları sorunun bir parçası değil, çözümün parçası olarak görmeliyiz. Kadınların yaşadığı işkence, dayak, psikolojik şiddet, tecavüz, aşağılama ve hakaretlerin sorumlusu kadınlar değildir kuşkusuz. Dolayısıyla bu gidişin tersine çevrilmesi sorumluluğu da kadına ait değildir.
Asıl sorumlular da gelecekte tarih önünde lanetlenmek istemiyorlarsa ve çağdaşlıktan, medeniyetten, sosyal eşitlikten yana olduklarını söylüyorlarsa, üzerlerine düşeni yapmalıdırlar.. Oysa kim anlıyor ki?
Farkında olmamak, unutmak ve unutturmak, yaşananları yok saymak elbette herkesin olduğu gibi sorumluların da işine geliyor.
• Eşlerini döven kocalar
• Kızlarını, kız kardeşlerini döven , ezen, tecavüz eden babalar,ağabeyler..
• Kızlarını okutmayarak karanlığa gömenler
• Gerekli yasal düzenlemeleri yapmayan yasa yapıcılar
• Suni sorunlar çıkarıp gündemi değiştiren "iş bilenler"…
Kısacası kadınların anneleri, kız kardeşleri, eşleri, çocukları, sevgilileri olduğunu unutup onlara zulmetmeyi, ezmeyi, hayatın dışına itmeyi seçen ya da bütün bunlara göz yuman erkekler değil mi?
Tüm bu yaşattıklarının hakları olduğunu düşünen erkekler, fiziki üstünlüklerini son derece başarılı kullanıp kadını yok saymaktadır. Bir kadın yalnızdır aslında.. Hiç bir zaman bir kadını bütünüyle elde edemezsiniz. Kadın kazanılmış bir hak değil, duyguları, aklı, mantığı olan bir bireydir. Kadınlara karşı yapılan her türlü şiddet, baskı ve tecavüze karşı gerekli hukuki düzenlemenin bir an önce yapılması gerekmektedir.
8 Mart Dünya Kadınlar Günün 'de "Çiçek İstemiyorum", hemen her gün ana haberlerde izlediğiniz bu şiddet içerikli fotoğrafların eksilmesi, tarihe gömülmesi için sizlerde bir adım atın yeter…
Eğer yıllardır olduğu gibi sahte kutlamalar yapacaksanız , benim "Dünya Kadınlar Günümü bu yıl da kutlamayın!"

Dünyada olmayan basın özgürlüğü, biz de neden olsun ki?

Doğan görünümlü Şahin gibi, Özgür görünümlü Yasakçılarız! Önce bunu kabullenmek gerek!

"Özgür" olan bir şeyden söz ederken onun hangi şeyden özgür olduğunu
belirtmezsek söylediklerimizin taşıdığı anlam belirsizleşir. "Özgür" olan
şey veya kişi bir dış zorlamayla karşı karşıya değildir. Ne demek
istediğimize kesinlik kazandırmak için de bu dış zorlamanın ne
türden olduğunu belirtmemiz gerekir. O halde düşünce, çoğu zaman var
olan birtakım dış yönlendirici etkenlerden bağımsız ise “özgür” olur.

Bazı fikirleri benimsemek veya onlara karşı olmak; ya da bazı konularda bir şeye inandığımızı veya inanmadığımızı dile getirmek ceza yaptırımlarına yol açıyorsa düşünce "özgür" değildir. Bu ilkel tür özgürlük bile bugün çok az ülkede vardır. İngiltere'de, küfür yasalarına göre, Hıristiyan dinine inançsızlığı dile getirmek yasalara aykırıdır -her ne kadar uygulamada varlıklı kişiler için bu yasa işletilmese de... İsa'nın pasif direniş konusundaki öğütlerini öğretmek de yasalara
aykırıdır. O halde, bir kimse eğer suçlu durumuna düşmek istemiyorsa, İsa'nın
öğretilerine inandığını kabul etmeli, ama bu öğretilerin ne olduğunu
söylemekten kaçınmalıdır.

Amerika'da hiç kimse anarşiye ve poligamiye karşı olduğunu kesin biçimde
beyan etmeden ülkeye giremez; girdikten sonra, komünizme inanmaktan
da vazgeçmesi gerekir. Japonya'da Mikado'nun tanrısallığına inanmamak yasaya
aykırıdır. Görülüyor ki dünya çevresinde yapılacak yolculuk tehlikeli bir
yolculuktur. Bir Müslüman, bir Tolstoy yanlısı, bir Bolşevik veya bir
Hıristiyan bir yerde suçlu durumuna düşmeden veya önemli gerçekler
saydığı şeyler hakkında dilini tutmadan böyle bir yolculuk yapamaz. Doğaldır
ki bu kural yalnızca güverte yolcularına özgüdür; yoksa kamara yolcuları
istedikleri şeylere inanabilirler; yeter ki patavatsızca saldırılarda
bulunmasınlar.

Görülüyor ki, eğer düşünce özgür olacaksa bunun ilk koşulu düşünceyi
açıklamaya karşı konmuş olan yasal cezaların kaldırılmasıdır. Her ne
kadar çoğu öyle düşünmüyorsa da, büyük ülkelerin hiç biri henüz bu düzeye
erişmemiştir. Halen kovuşturma konusu olan fikirler topluma öylesine
korkunç ve ahlaksızca geliyor ki, genel hoşgörü ilkesinin onlar için geçerli
olması düşünülemez.

Bütün bunlara karşın çağdaş dünyada yasal cezalar düşünce özgürlüğüne
engel olan şeylerin en önemsizidir. İki büyük engel ekonomik cezalar ve
kanıtların çarpıtılmasıdır. Eğer bir fikrin açıklanması insanın geçimini
kazanmasını olanaksız kılıyorsa düşüncenin özgür olmadığı açıktır. Eğer bir
tartışmada taraflardan birinin bütün argümanları sürekli olarak olabildiğince
çekici gösteriliyor, karşı tarafta olanlarınki ise ancak büyük çabalarla
ortaya konabiliyorsa, yine düşüncenin özgür olmadığı açıktır

27 Şubat 2011 Pazar

HAYATIN İÇİNDEN - 24 ŞUBAT

BAHARI ÇİÇEKLER GİBİ KARŞILAYIN
Duygularımız sadece içimizde, kendi kendimize yaşamamız için değildir. Sevgimizi yeterince gösteremedikten, içimizdeki yoğun güzelliği paylaşamadıktan sonra ne anlamı kalır ki…
Bazen hiçbir sebep yokken vereceğimiz küçücük bir hediye, bir demet kır çiçeği, kısacık bir mesaj, anlamlı bir yazı duygularımıza öyle güzel anlam katar ki. Doğum günleri sevgililer günü, tanışma günleri günü gibi sıradanlaşmış ve beklenti içine girilmiş günlerde değil; içinizden geldiği herhangi bir anda verilen en güzel hediyenizi. Ona özel olduğunu hissettirin, her saniye düşünülmeye değer olduğunu. Şöyle bir düşünün şimdi; kaç kez başardınız bunu ya da kaç kişi size bu güzelliği yaşatabildi?
İşte size fırsat! Lara Beyaz Dünya'nın karşısında, Tansaş'la, Migros'un arasına mis kokulu 14 tane çiçek standı kuruldu. Günlük kır çiçekleri satılıyor burada…
Yurtdışında, turizm kentlerinde, Ankara Güvenpark'ta, İstanbul Kadıköy iskelesi gibi önemli meydanlarda örnekleri bulunan çalışmanın çok daha güzeli artık Antalyalıların hizmetinde…
Modern bir ünite içinde, dekoratif standlarda satışa sunulan rengârenk çiçeklerin bölgeye ayrı bir güzellik kazandırdığını ve ilerleyen aylarda ciddi alışkanlık yaratacağını düşünüyorum.

Hepimizin hayali değil midir bir gün çok güzel, yemyeşil bir yerde yaşamak... Belki bugün evimizi taşıyamayız ama bu güzel kır çiçekleriyle kırları evimize getirebiliriz.

Bugün kendiniz için önemli bir adım atın. Yaptığınız ve başardığınız şeyleri sadece şansa bağlamayın. Bunun yerine, kişisel başarılarınız için kendinizle de gurur duyun. Fikirlerinizi savunun. Diğer bir ifadeyle, başkalarının haklarını ihlal etmeden, kendi duygularınızı, düşüncelerinizi, inançlarınızı, ihtiyaçlarınızı, dürüst ve net bir şekilde ifade etmeyi öğrenin.
Haklarınıza sahip çıkmayı öğrenin ve sizin için makul olmayan isteklere "hayır" deyin. Fikirlerinizi açık ifade edebilme konusunda alacağınız bir eğitim, özgüveninizin gelişmesinde size çok yardımcı olabilir. Yaşamınızda önemli olduğuna inandığınız sorunların bir listesini çıkartın. Daha sonra bunları iyileştirmenin veya değiştirmenin yollarını yazın. Bütün sorunlarınız tabii ki kolay ve hızlı bir şekilde çözülemez ama hemen harekete geçebileceğiniz bazı alanlar da olacaktır. Kötü şeyler yerine iyi şeylere ağırlık verin. Kendiniz hakkında olumlu düşünün. Deneyimlerinizden ders çıkartın. Gerçekçi hedefler belirleyin. Cesaretli olun. Öğrenmeye devam edin. İşe yarar şeyler yapın. Basitliğe önem verin. Değişimi hoş karşılayın! Eğer tüm bunları zaten yapıyorum diyorsanız siz özel bir insansınız!
Çiçekler de insanlara benzer. Hepsi aynı görünse de bir çok farklılıkları vardır! Bazı bitkiler dikine büyür, bazıları ise sarkar. Bazıları kışın yapraklarını döker, bazıları ise her dem yeşildir. Bazıları çok çiçek açar, bazıları hiç çiçek açmaz. Bazıları çok güneş ister, bazıları gölge sever. Bazılarını sık sık sulamalısınız, bazılarını ise çok seyrek… Bütün bunları, bitkileri gözleyerek, okuyarak ve bir bilene danışarak öğrenebilirsiniz. Haydi! Tembel, tembel oturmayın, kalkın çiçeklerinizi sulayın. Eğer çiçeğiniz yoksa da gidin bugün kendinize mis kokulu bir çiçek alın! Siz de baharı çiçekler gibi canlı, mis kokulu, coşkuyla karşılayın…

25 Şubat 2011 Cuma

"Yenikapı"nın hikayesi


4. Murat devri... Padişah tarafından, mey, afyon ve fal bakmak yasaklanmış. İstanbul’da bütün meyhaneler ve keshaneler "yeraltı" takılmaya başlamış. 4. Murat bir gece, tebdil-i kıyafet İstanbul’a indiğinde, karsıya geçmeye karar verip bir sandal kiralamis. Sandalcı müşterisinin sultan olduğunu bilmiyormus tabii. Bir ara, sandalın yanından sarkan bir ipi çekmiş. İpin ucunda bir testi! Sultan,
"Ne var o testinin içinde?" diye sormuş. Sandalcı
"Ne olacak, mey iste" diye gülerek müşterisine ikram etmiş. Her ne kadar yasaklamış olsa da, 4. Murat’ın alkolle arasının iyi olduğu bilinir. İkramı kabul etmiş ama yine de,
"Mey yasak. Hünkârımız görse kafanı vurdurtur diye korkmuyor musun?" diye sormaktan da geri kalmamış. Sandalcı da haliyle,
"Yahu hünkâr ner'den görecek bizi denizin ortasında" demiş.
Aradan biraz zaman geçmiş. Sandalcı bu kez de, teknenin tahtalarından birini kaldırıp aradan afyon çıkarmış ve nargilesine atarak körüklemeye başlamış. Gönlü zengin adam, hemen müşterisine de ikram etmiş. Sultan yine kabul etmiş ama yasağı gene hatırlatmış. Sandalcı aynı şekilde,
"Kim görecek ki bizi denizin ortasında" demiş. Biraz daha vakit geçmiş. Bizim sandalcı cebinden fal taslarını çıkarmış. Hünkâra,
"Ver 5 akçe de falına bakayım" demiş. Fal 4. Murat’ın en kızdığı şeymiş, ama "Hadi biraz daha sabredeyim" diye düşünüp,
"Bak bari" demiş.
Fal taslarını elinde çalkalayıp atan sandalcı, "Efendi, sorunu sor bakalım" demiş. 4.Murat, "Hünkâr su anda nerededir?" diye sormuş.
Sandalcı taslara bakıp "Hünkâr su an denizdedir" demiş. 4. Murat güya endişelenmiş havalarına girip,
"Sakın yakınımızda bir yerde olmasın" diye sormuş sandalcıya ve tekrar iyice bakmasını söylemiş. Sandalcı taslara tekrar bakmış ve birden, 4. Murat’ın ayaklarına kapanıp,
"Affet beni hünkârım " diye yalvarmaya başlamış. Kıyıya dönene kadar yalvarmaya devam etmiş. Padişah dayanamayıp,
"Sana bir soru soracağım. Eğer bilirsen seni affederim. Bilemezsen boynunu anında vurdururum" demiş.
Sandalcı sevinçle, "Padişahım çok yaşa" demiş ve merakla soruyu beklemeye başlamış. 4. Murat, sandalcıya,
"Dönüşte İstanbul’a hangi kapıdan giriceğim?" diye sormuş. Tabii sandalcı hemen itiraz etmiş,
"Hünkârım, simdi ben hangi kapıyı söylesem, siz başka kapıdan girersiniz. Affınıza sığınarak, gireceğiniz kapıyı bir kâğıda yazsam ve size versem; kapıdan geçtikten sonra okusanız olur mu?" demiş. Hünkâr başını "Olur" anlamında sallayınca, sandalcı tahminini yazıp kâğıdı vermiş.
4.Murat kâğıdı alır almaz, daha bakmadan, yanındaki fedaisine,
"Hemen boynunu vur su kâfirin" emrini vermiş. Sonra da,
"Surlara yeni bir kapı açıla! İstanbul’a oradan giriceğim" demiş çevresindekilere. Kapı 5–10 dakikada açılıp, padişah ve erkânı şehre girmiş. 4. Murat bir ara, sandalcının kâğıda hangi kapıyı yazdığını merak etmiş. Kendinden çok eminmiş, laf olsun diye cebindeki kâğıda bakmış. Ama okuyunca hayretler içinde kalmış. Sandalcı kâğıda şunları yazmışmış:
"Hünkârım, yeni kapınız vatana millete hayırlı uğurlu olsun"
O gün bugündür de işte o kapı, "Yenikapı" olarak anılıyormuş
.