15 Temmuz 2010 Perşembe

Korku!


Bazen korkuyorum. Korkuyorum her şey yolunda gittiğinde… Korkmasam senin pervasız arkadaşın olabilir miydim? Çaresiz kaldığında çığlığına yetişen ‘ben olacağım’ dedin… Oysa sana hiç bahsetmedim, ayağım kayıp tökezlediğimde düşmekten korktuğumdan…

Karmaşık


Onunla her konuştuğumda süresi ne olursa olsun ya da konu her neyse telefonu her kapatışımda yüzümde bir gülümseme fark ettim. Gülümsedim…

Balkonumda son derece şekilsiz ve her gördüğümde beni fesatça gülümseten bir kaktüsüm var.

Bu şehirde küresel ısınma değil ‘küresel ıslanma’ var.

Güneş...


Balkona çıkıp saçımı taradığımda güneşin saçıma düşen yansımalarını görebildiğim için bu şehri seviyorum.

.



Senin gittiğin her yer benim yalnızlığım…