14 Mart 2011 Pazartesi

Marjinal Tasarımlar...

Yaratıcılık Sınır Tanımaz!! Adamlar aşmış kendini ;))

bence komik :))


Bir din dersi öğretmeni çocukları sözlüye kaldırır.
-"Kalk bakıyım evladım. Adın ne senin?"
-Fatih öğretmenim.
-"Tamam o zaman sen Fatiha suresini oku bize" der.
Sıra ikinci öğrenciye gelir.
-"Kalk kızım ayağa,adını söyle bakıyım"
-Kevser öğretmenim
-"O zaman sen de bize Kevser suresini oku".
Öğretmen üçüncüye bakınırken sıranın altına saklanmış bir öğrenciyi görür.
-"Oğlum çık bakıyım sıranın altından. Adın ne senin ?"
-Benim adım Yasin ama siz bana kısaca Sübhaneke diyebilirsiniz

Niye Beni Bir Yere İtelemeye Çalışır İnsanoğlu....


Çoğu insan ilgisizliğin, geçim sıkıntısının, gelecek endişesinin, işsiz kalma korkusunun yarattığı güvensizlik, karamsarlık ve umutsuzluk içinde yaşamını sürdürüyor. Bu nedenle insanlararası ilişkide kaygıdan, kızgınlıktan, öfkeden kaynaklanan iletilerle bağlantı kuruluyor. Bu durum bir yandan bireyin ve toplumun ruh sağlığını bozuyor, öte yandan kavram kargaşasına, çatışmalara, sürtüşmelere, kavgalara yol açıyor. Bu da toplumun dengesini, düzenini olumsuz biçimde etkiliyor.

Ruhsal yaşantının aynası başkalarıdır. İnsan başkalarına bakarak kendini görür, anlar . Davranışının, tutumunun başkaları üzerindeki etkisini yorumlayarak kendini tanır. Hep aynı görüntüyü veren aynaya bakılırsa ya da istenilen görüntüyü veren aynalar seçilirse, gerçek görüntü bulunamaz. İnsan, neşesini, sevincini, umudunu, kendisini, anlayacak, anlatacak, tanıyacak, tanıtacak insanlara gerek duyar.

Ben nerede durduğumu ve ne yazdığımı gayet iyi biliyorum. Satır aralarındaki detaylara takılmak yerine, yazılanların amacını anlamak daha doğru değil mi?

Her hangi bir gruba, bir fikre ya da bir insana ne sempatim vardır ne de antipatim... İnandığım şeyi savunurum, gördüğümü söylerim, düşündüğümü yazarım. Yazdıklarımdan dolayı beni illa ki bir gruba, görüşe ya da kişiye bağlayarak hiç bir yere varamazsınız...

Benden söylemesi... Yine de siz bilirsiniz!